skip to Main Content

Superstars of the 70’s

Mijn eerste ervaring met soulmuziek kwam via TopPop tot me, denk ik. “Oh Mammy Blue” van de Pop-Tops -hoe toepasselijk maar ik had geen idee dat de band zo heette- was een eerste impressie van wat ik later zo zou gaan waarderen. Beetje bluesy, weemoedig maar het maakte op een 7/8 jarig jochie uit Tilburg-West een diepe indruk.
Een paar jaar later, toen ik absurd idolaat aan het worden was van hardrock band Deep Purple, kocht ik een 4 dubbel verzamel LP “Superstars of the 70’s” (voor maar fl.16,-!) met prachtige songs van legio, later legendarische, popsterren van eind jaren 60, begin jaren 70. “Hush” van mijn helden was het 2e nummer van kant 5. Eigenlijk was dat een “softe” voorloper van wat ik werkelijk van de band goed vond, maar het 1e nummer van kant 5 was een écht juweeltje dat me enorm intrigeerde. Tot de dag van vandaag hou ik van de donkere, doorleefde stem die diep gedrenkt in de blues, zingt over de eenzaamheid, nutteloosheid en uitzichtloosheid van het bestaan terwijl hij over de haven uitkijkt naar het wegtrekken van het tij. “Sitting On The Dock Of The Bay” van Otis Redding blijft mijn grote inwijding in de soul muziek.

Eric van der Westen

Back To Top
×Close search
Zoeken