skip to Main Content

The Meters hebben jazztiming met een heldere beat, hinkelende baslijnen en gruizige, rafelende gitaren

Als ik naar muziek luister ligt mijn focus altijd op groove en sound. Mijn oor is “getweaked” naar de balans tussen ritme, feel, klankbeeld en melodie. Eenvoud, directheid, sfeer en een soort oprechtheid vangt altijd mijn luisterend oor. Alles kan ik waarderen; als het goed gemaakt is kan ik de meeste extreme muzieksoorten inspiratievol vinden. Maar het is de blues die me altijd weer als eerste plat krijgt, telkens weer.

Mijn grote voorliefde voor pentatoniek (een 5-delige toonreeks waar praktisch alle pop en aanverwante muziek op is gebaseerd) staat al sinds mijn prilste luisteractiviteiten als een paal boven water. De flexibiliteit van dit klankbeeld is ongekend. Het is de bluesy klank die overal dwars doorheen gaat. Ik hou daar enorm van. Altijd al gedaan. Of het nu 60s Soul is óf 50s Jazz dan wel 70s Rock; het is die bluesy klank die me altijd weer weet te raken. Mingus wist me er de Jazz mee in te krijgen, Led Zeppelin bracht me er door mee in contact met de blues rock, J.J. Cale trok me er de “Okie” sound van de country mee in en tot slot was het dé Otis die zijn ziel en zaligheid met die noten op me overbracht met alle gevolgen van dien.

Spotify

Een van de revelaties, in dat opzicht, voor mij de laatste maanden was de ontdekking van The Meters. Natuurlijk had ik al wel eens ooit van ze gehoord maar wist ze eigenlijk niet goed te plaatsen. Het voordeel van een platform als Spotify is dat ik genadeloos kan luisteren naar muziek die ik in mijn perifere muziekbewustzijn al wel kende maar nooit heb aangeschaft omdat er andere urgentere keuzes gemaakt moesten worden met een beperkt budget. Zo kwam ik dus bij The Meters…..
Mijn mede Better Get Hit Programmaraadsleden, die in het algemeen veel grotere muzikale veelvraten zijn en evenredig meer kennis hebben dan ik, zeiden van “oh ja, dat is te gek”, “zo goed kom je het niet vaak meer tegen” en “mijn 1e singletje was van hen!” Een beetje beschaamd geef ik toe dat ik als muziekmaker wel veel weet van één kant van de muziek maar er vele anderen zijn die de balans gelukkig rechtzetten.

Lekkere beats en grooves

Ik hoor aan de muziek van The Meters dat die geworteld is in de zware “shuffelende” swing van jazz en dat vind ik een partij vet!!!  Jazztiming met een heldere beat opvatting leeft zo intens en The Meters zijn er meester in. Wat een lekker beats en grooves, lekkere hinkelende baslijnen en precies de juiste sound van de keys en gitaren; gruizig, rafelig…
Dr. John, Paul McCartney, The Rolling Stones, Robert Palmer, Heavy D, LL Cool J, Queen Latifah en de Peppers hadden gelijk! Alleen ik wist het nog niet…..

Eric van der Westen

Back To Top
×Close search
Zoeken